SZCZEG???Y WYBRANEGO REKORDU



Poka?? osoby

Przejd?? do miejsca

Zdarzenie Franciszka Grunberg, Cyla i krewna Cyli docierają pod biuro ekspedycyjne. "Wielka wygodnisia" czyli Cyla, oświadczyła, że nie będzie jechała furą, poszła do znajomej w biurze ekspedycyjnym, aby zorganizować samochód. kobieta zażądała po 1000 złotych od osoby.
Data od (dzienna) 1944-04-10
Data do (dzienna) 1944-04-10
Czasowe tworzenie getta;
Działania pr??by ratunku;przej??cie;
Varia atmosfera;poziom ??ycia;ulica;??wiadomo??Ä? Zag??ady;??ycie codzienne;
Instytucje krewny/znajomy autora;miasto;transport;
Źródło Franciszka Grunberg "PamiÄ?tniki ??yd??w; Sygn. 302/97; w Archiwum ??IH; autor: Franciszka Grunberg; tytu??: bez tytu??u"
Komentarz do źródła 302/97

Franciszka Grunberg
ur. 1898 Łódź
z d. Grosberger, c. Izydora (Icka) i Reginy (Rywki)

bez tytułu

Cz. I: Opuszczamy getto
Warunki życia w getcie warszawskim po pierwszej akcji likwidacyjnej. Budowa schronów, starania o znalezienie kryjówki po tzw. aryjskiej stronie. Autorka z mężem wydostała się z getta i ukrywała się u Polaków, jej syn ukrywał się w innym miejscu.
Afera Hotelu Polskiego, ograbienie autorki i jej męża przez szantażystów
Cz. II: Fragment z pobytu w klasztorze
Pobyt w klasztorze księży zmartwychwstańców przy ul. Chełmskiej podczas powstania warszawskiego, opieka księży nad uchodźcami.
Cz. III: Przez pola i lasy
Przymusowa ewakuacja z Warszawy, tułaczka po wsiach. Autorka z mężem i synem od września 1944 r. do stycznia 1945 r. wędrowała po wsiach Mazowsza, nie mogąc nigdzie znaleźć bezpiecznego miejsca stałego pobytu.

Autorka była dentystką, w getcie warszawskim straciła starszą córkę. Ukrywała się pod nazwiskiem Łukomska. Przebywając w ukryciu spisywała pamiętnik, po wyzwoleniu odtworzyła go częściowo i uzupełniła, w 1947 r. przekazała do Centralnej Żydowskiej Komisji Historycznej. Po wojnie wyjechała z Polski.

Oryginał, rękopis, s. 1-621, format: 210 x 150 mm (9 zeszytów), jęz. polski
Odpis: maszynopis, s, 1-327, format: 290 x 210 mm

Publikacja: Pamiętniki z getta warszawskiego, Warszawa 1993, s. 202-205, 216-223, 272-279, 314-321 (fragmenty).

Strony źródła 57